ถุงย่ามมลาบรี (กระเป๋ารักษ์โลก)

             สมัยก่อนชาวบ้านชุมชนมลาบรี (ตองเหลือง) มีการเข้าป่าไปล่าสัตว์และหาของป่า แต่ไม่มีอุปกรณ์สำหรับใส่พืชผัก ผลไม้  คนเฒ่าคนแก่ จึงได้นำเถาวัลย์เป็นเส้นยาวมามัดหิ้วของที่ได้ เถาวัลย์ที่นำมาใช้ มีความเหนียวทนและแน่น มัดของได้ทน ไม่ขาดง่าย จึงนำมาฉีกเป็นเส้นมีเส้นใย และมัดของได้ดี จึงได้เริ่มนำเถาวัลย์กลับมาปอกเปลือกเป็นเส้น โดยตัดเป็นเส้นประมาณ 1 ศอก เพื่อความสะดวกในการทำเป็นเส้น แล้วพันเป็นเส้นต่อกัน โดยนำไม้ไผ่มาถักสานต่อกัน ความกว้างตามความต้องการในการใส่ของ กระเป๋าที่สานมีความคงทนใช้งานได้นาน เป็น 10 ปี

             ปัจจุบันความเจริญเข้ามา มีการใช้ถุงพลาสติกในการใส่ของ ทำให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม การทำถุงย่ามสมัยก่อน ไม่มีการแต่งเติมรูปแบบยังไม่สวยงาม ทำเฉพาะใส่ของใช้  ผู้เรียนต้องการการสืบสานและอนุรักษ์วัฒนธรรมของชนเผ่าไม่ให้เลือนหายไป จึงได้ประยุกต์ การทำถุงย่ามมลาบรี (กระเป๋ารักษ์โลก) ได้มีการใช้วัสดุอุปกรณ์ที่เป็นวัสดุจากธรรมชาติทุกขั้นตอน และเพื่อให้เกิดความสวยงาม โดยการย้อมสีจากวัสดุธรรมชาติ ขนาดของถุงย่าม พอเหมาะสำหรับการใส่ของใช้ มีฝาปิด เพื่อไม่ให้ของหล่นหาย

             นอกจากนี้ ถุงย่ามมลาบรียังเป็นผลิตภัณฑ์หลักสินค้าของชุมชนที่คงเป็นธรรมชาติ สร้างรายได้ให้กับครอบครัวได้อีกด้วย